چگونه بهترین کدک را انتخاب کنیم؟

 

بهترین کدک تصویری چیست؟

چگونه بهترین کدک را برای پروژه خود انتخاب کنیم؟

برای تدوین از چه فرمتی استفاده کنیم؟

برای پاسخ به این سؤالات و سؤالات مشابه دیگر، در این مقاله با ما همراه باشید تا در پایان، راه‌هایی برای انتخاب بهترین کدک را برای پروژه خود بیاموزیم.

بیائید در اولین قدم مراحلی که در انتخاب کدک با آن سر و کار داریم را بررسی کنیم:

انتخاب کدک برای تصویربرداری

انتخاب کدک برای ویرایش فیلم

انتخاب کدک برای اصلاح رنگ

انتخاب کدک برای در نرم‌افزار جلوه‌های ویژه

انتخاب کدک برای خروجی

و انتخاب کدک برای آرشیو نهایی

 

۱ـ انتخاب کدک برای تصویربرداری

در اصطلاح به این کدکcapture codec  یا همان camera native codec می‌گویند. همه ما ترجیح می‌دهیم با بهترین کیفیت ممکن تصویربرداری کنیم. در اینجا منظورمان از بهترین تصویر همان بهترین کدک ممکن است. یعنی کدکی که دارای ویژگی‌های زیر باشد:

کمترین فشرده سازی

بیشترین  Bit-Depth

کمترین  Chroma subsampling(به‌عنوان مثال ۴:۴:۴)

خب وقتی این اتفاق رخ دهد، دوربین ما تصاویر را با جزئیات بیشتری ذخیره خواهند کرد و این کار دست مسئول جلوه‌های ویژه و اصلاح رنگ را باز خواهد گذاشت.

پس در خرید دوربین به موارد زیر توجه کنید:

خروجی دوربین چند بیت است؟ ۸، ۱۲ یا ۱۶؟

hroma subsampling دوربین چه رنجی را شامل می‌شود؟ ۴:۴:۴ – ۴:۲:۲ – ۴:۲:۰ – ۴:۱:۱

آیا دوربین دارای پورت HDMI یا SDI است؟ (توسط این پورت‌ها می‌توانید تصاویر را با فشرده‌سازی کمتری هارد اکسترنال ذخیره کنید).

 

نکات مهم:

۱ـ هنگام ایجاد پروژه در نرم‌افزار تدوین خروجی‌هایی که در آینده می‌گیرید، از نوع دوربین و مقادیر بالا اطلاع داشته باشید. به‌عنوان مثال وقتی دوربین شما تصویر ۴:۲:۰ گرفته است، نیازی نیست خروجی تدوین شده را روی ۴:۴:۴ قرار دهید.

۲ـ اگر قرار نیست روی فیلم خود جلوه‌های ویژه خاصی اعمال کنید و یا اصلاح رنگ متفاوتی ندارید، نیازی به bit-depth و Chroma subsampling بالا نخواهید داشت.

 

۲ـ انتخاب کدک برای ویرایش فیلم

سؤال بسیاری از تدوینگران این است که چرا با اینکه CPU و کارت گرافیک قوی دارند همچنان سرعت رندر یا پلی بک پایین است. این مبحث نیز ارتباط مستقیم با کدینگ فایل تصویری شما دارد. از دلایلی که سرعت تدوین را پایین می‌آورد می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

بیت‌ریت بالا

یکی از دلایل مهم می‌تواند سرعت هارد باشد که معمولاً از آن غافل می‌شویم و ارتباط مستقیمی با میزان Bitrate کدک تصویری دارد. هرچه مقدار Bitrate بالا باشد سرعت رندر و پلی‌بک پایین خواهد آمد. مگر اینکه این افت سرعت را با هاردهای پر سرعت جبران کنید.

به‌عنوان مثال تصاویر HD با کدک ProRess 422 دارای بیت‌ریت ۱۱۷Mb/s هستند، که با آن تدوین بی دردسری را در یک هارد معمولی خواهید داشت. اما اگر کیفیت را به ۴K ارتقا دهید، بیت‌ریت به مقدار ۷۳۴Mb/s  بالا خواهد رفت که حتی SSD هم جوابگوی آن نخواهد بود و تنها راه استفاده از RAID است.

 

فشرده‌سازی بالا

برخی تصور اشتباهی در مورد فشرده‌سازی دارند و فکر می‌کنند هرچه فشرده‌سازی بیشتر باشد حجم فایل کمتر خواهد شد و در نتیجه سرعت پردازش بالا می‌رود. در حالی که چنین نیست.

به‌عنوان مثال دوربین‌هایی که در رکورد از کدک‌هایی استفاده می‌کنند که نحوه فشرده‌سازی آن‌ها longGOP است، برای تدوین مناسب نیست و شما را در پلی‌بک به دردسر خواهد انداخت.

اول بررسی کنیم که long GOP چه‌طور عمل می‌کند. فرض کنید در یک تصویر پرچمی با پس زمینه ثابت در حرکت است. در حالت عادی (بدون فشرده‌سازی) دوربین در هر فریم تمام اطلاعات را ذخیره می‌کند؛ اما در حالت فشرده‌سازی شدید، بک‌گراند که ثابت است را در فریم شماره ۱ ذخیره کرده و در فریم شماره ۲ و ۳ تنها پیکسل‌هایی را ثبت می‌کند که تغییر می‌کنند.

با این وجود اگر شما از موضوعی فیلم‌برداری می‌کنید که حرکت زیادی ندارد (مثل مصاحبه) شاهد فشرده‌سازی شدید و در نهایت حجم پایین فایل تصویری خواهید بود. تا اینجا مشکلی نیست. مخصوصاً اگر بخواهید ویدئوی ضبط شده را به‌صورت مستقیم در DVD پلیر یا شبکه‌های اجتماعی منتشر کنید. ولی این حجم فشرده‌سازی شدید بلای نرم‌افزار تدوین خواهد بود. چرا که در تدوین معمولاً شما نیاز دارید فیلم را مدام جلو و عقب ببرید و آنالیز این نوع فشرده‌سازی ، فشار زیادی به CPU شما خواهد آورد. در نتیجه شاهد افت سرعت در زمان تدوین خواهید بود. به همین علت است که برخی اوقات یک ویدئو با حجم کم و سبک در نرم افزارهای تدوین بیشتر شما را اذیت می‌کند تا یک فایل۲K.

 

تصویربرداری LOG

وقتی به‌صورت LOG رکورد می‌کنید، دوربین داینامیک‌رنج بیشتری را حفظ و ضبط می‌کند. نتیجه آنکه شما از روشن‌ترین تا تیره‌ترین پیکسل‌های رنگی را خواهید داشت. اگر با نمودار curve آشنا باشید، می‌دانید که پایین سمت چپ مربوط به رنج سایه‌ها و سیاهی‌ها است و بالا سمت راست مربوط به های‌لایت‌ها و طیف پیکسل‌های روشن. تصویربرداری به حالت معمولی رنج نوری تیزی را در بر می‌گیرد (طیف تیره‌گی و روشنی محدودی ضبط می‌شود) در حالی که LOG رنجر رنگی تخت‌تر اما با اطلاعات بیشتر را در خود ذخیره می‌کند و این مهم باعث می‌شود که دست شما در اصلاح رنگ بازتر باشد. زیرا طیف وسیعی از تیرگی و روشنی را در اختیار دارید.

حالا سؤالی که پیش می‌آید این است که چرا وقتی LOG چنین مزایایی دارد، باعث افت سرعت در تدوین می‌شود. جواب خیلی روشن است. این تصویر خام است و نیاز به اصلاح رنگ دارد. اینجاست که باید از پریست‌های رنگی که مخصوص تصاویری است که به صورت LOG گرفته شده‌اند استفاده کنید. این پریست‌ها را اصطلاحاً LUT می‌گویند. اعمال LUT روی فایل‌ها باعث می‌شود پردازش تصویر طولانی‌تر شود. برای جلوگیری از این اتفاق دو روش وجود دارد:

۱ـ به صورت خام تدوین کنید و LUT را روی خروجی نهایی اعمال کنید (روش پیشنهادی)

۲ـ ابتدا LUT مورد نظر را روی تمام فایل‌ها اعمال کنید. خروجی بگیرید و تدوین را روی این فایل‌ها انجام دهید.

 

نکات مهم

۱ـ هنگام خرید سیستم تدوین فقط به CPU و کارت گرافیک دقت نکنید. وقتی هارد پر سرعتی نداشته باشید، انتقال اطلاعات با تأخیر انجام خواهد شد. در نتیجه شاهد افت سرعت در زمان رندر و پلی‌بک خواهید بود.

۲ـ یکی از مؤلفه‌های خرید هارد سرعت انتقال اطلاعات است که با مگا بایت بر ثانیه) یا مگا بیت بر ثانیه مشخص می‌شود.

۳ـ زمانی که با کیفیت بالا ضبط می‌کنید، طبیعی است که در تدوین نیاز به سخت‌افزار حرفه‌ای‌تری خواهید داشت. چنانچه سخت‌افزار شما در حین کار نیاز به رندرهای مدام دارد می‌توانید از تکنیک Proxy استفاده کنید.

۴ـ همیشه فشرده‌سازی بالا (به دنبال آن کاهش حجم فایل) دلیل بر سرعت بالا در تدوین نیست و همانطور که اشاره شد ممکن است نتیجه عکس داشته باشد.